My Poem - MAARA SINDUKA

 ମାଆର ସିନ୍ଦୁକ

ମୋ ମାଆର ସିନ୍ଦୁକ ଦେହରେ

ତୃତୀୟ ଶ୍ରେଣୀର ସମୟ ନିର୍ଘଣ୍ଟ

ତା’କୁ ଆଉଜି ବସିଲେ

ମନେ ପଡ଼େ ପିଲାଦିନ

ମିଞ୍ଜି ମିଞ୍ଜି ଡିବି ଆଲୁଅରେ

ଅସ୍ପଷ୍ଟ ପ୍ରତିଟି ଅକ୍ଷର  ।

ସିନ୍ଦୁକ ଭିତରେ ହାତପେଡ଼ି

ସେ ପେଡ଼ିରେ ମୋ ଅନ୍ତୁଡ଼ିଶାଳର

ଚିରା କୋତରା ଦସ୍ତାବିଜ୍

ନା ସେଥିରେ ଅଛି ମୋ ନାଁ

ନା ମୋ ବାପାଙ୍କ ନାଁ

ନା ଜେଜେଙ୍କ ନାଁ

ଅଛି ତାଙ୍କ ବାପାଙ୍କ ନାଁ  ।

ଗୁରୁବାରେ, ସଂକ୍ରାନ୍ତିରେ

ପରବ, ପୁନିଅ, ଓଷାରେ

ମାଆ ମୋର କ୍ଷୀର ଚାଉଳ ଦିଏ

ସିନ୍ଦୁକ ଦେହରେ,

ମୁଣ୍ଡିଆ ମାରେ ତା’ରି ପାଖରେ  ।

ସିନ୍ଦୁକରେ ମାଆର ପୁରୁଣା ମୁଦି

ପୁରୁଣା ପାଉଁଜି, ବିଭା ମୁକୁଟ

ବାହା ଲୁଗା, ଆଉ ଆମ ସଭିଙ୍କ ଜାତକ  ।

ଏବେ ସିନ୍ଦୁକ ଖୋଲି ଦେଖିଲି

ଗୋଟେ ଚକଚକିଆ ସୁନାମାଳି

ମାଆ କହିଲା, ମୋ ବୋହୂ ପାଇଁ ରଖିଛି  ।

ତାକୁ ବନ୍ଦେଇ ଘରକୁ ଆଣିଲେ,

ଦେବି ରୁପା କରାଟ, ସୁନାମାଳି

ଘରର ସବୁ ଅର୍ଦ୍ଦଳି

ମୋ ସିନ୍ଦୁକର ଚାବିମାଳି  ।

(22.11.2010, ସନ୍ଧ୍ୟା 6.40, ବନସ୍ଥଳୀପୁରମ୍, ହାଇଦ୍ରାବାଦ)

ଏ ବର୍ଷ “ଅୟମାରମ୍ଭ” ପୂଜା ସଂଖ୍ୟାରେ ପ୍ରକାଶ ପାଇଛି

© ଫକୀର ମୋହନ ନାହାକ